Ne tuhaf!

Son yıllarda dış siyasette yaşananları anlamıyorum, aklım karışıyor. Düşünüyorum, işin içinden çıkamıyorum. Bir çok şey tuhaf geliyor.

Tuhaf...
Filistin' in devlet olarak tanınması için çabalıyoruz... KKTC' yi Rum' la birleştirmeye.

Ne tuhaf!
İsrail'e kimsenin yapamadığı biçimde "vanmünüt" çekiyoruz... OECD ülkelerine üye olmasını onaylıyoruz.

Ne tuhaf!
İsrail'e kızarak Arap diyarlarında bahar rüzgârlarını estirdikçe estiriyoruz... İsrail' i koruyan radarları ülkemize kabul ediyoruz.

Ne tuhaf!
Suriye'de ölenlere seyirci kalamıyoruz... Ülkemizde terörün aldığı canları seyrediyoruz. Irak'ta öldürülenlerse "demokrasi" için.

Ne tuhaf!
Ortağımız "terör" sebebiyle hangi ülkeyi vursa destekliyoruz... Biz müzakere ediyoruz.

Ne tuhaf!
Son yıllarda terör konusunda bize destek veren Suriye, İran'la düşmanız... Teröre destek veren, müzakere et diyenle ortak.

Ne tuhaf!
Dünya liderimiz var... BM' de, Filistin başkanı ve Arap liderlerde dahil kimse dinlemeye gelmiyor.

Ne tuhaf!
Komşularımızla sıfır sorunumuz olsun istedik...Sorunsuz komşumuz yok.

Ne tuhaf!
Bölgesel güç olduk... komşularımız bizi ikiyüzlü siyaset yapmakla suçluyor.

Ne tuhaf!
Daha bağımsız yargımız var... Habur' da mutluluk, şölen. Silivri' de acı, elem.

Ve ne tuhaf ki!
Daha sağlam bir hukuk devletiyiz... Hukuksuz tutuklamalar, içeri atılmalar, dinlemeler, özel hayat değil "genel, genel".

Çok tuhaf. Çoook!